تبلیغات
همسفر لحظه های تنهایی - شفاعت، دایه مهربانتر از مادر

همیشه باخدا بودن بهتر از ناخدا بودن است.
نویسنده :علی دهقان
تاریخ:یکشنبه 16 مهر 1391-04:04 ب.ظ

شفاعت، دایه مهربانتر از مادر

ابزار امتیاز دهی

پرسش:

اگر شافعین از سرِ رحمت و محبت به انسانها، آنها را مورد شفاعت خود قرار میدهند، مگر خداوند از رحمت و محبت بیشتری نسبت به بندگانش برخوردار نیست؟

پاسخ:

مسأله رحمت الهی، نه تنها با شفاعت اولیاء، ناسازگار نیست، بلكه شفاعت خود جلوهای از رحمت بیكران خداوندی است(1). برخلاف میانجی گریهای دنیوی كه سلسله جنبان آنها، شخص خطاكار است، در مسأله شفاعت، این خداوند است كه از سر عطوفت، گروهی از اولیای برگزیده خود را به دستگیری از واماندگان فرا میخواند، نه آنكه گناهكاران، از پیش خود گروهی را به مدد بطلبند(2).
یومئذ لا تنفع الشفاعه الامن اذن له الرحمن و رضی له قولاً(3) در آن روز شفاعت سودی ندارد، مگر برای كسی كه خداوند رحمان به او اجازه دهد و از سخن او خشنود باشد.
نكته درخور توجه آن است كه رحمت و مغفرت اخروی، همچون فیضهای دنیوی، نظام مند بوده و دارای قوانین ویژهای است. از این رو، همچنانكه وحی الهی در این دنیا بی واسطه صورت نمیگیرد و همگان را توانِ آن نیست كه به صورت مستقیم از این فیض الهی بهرهمند گردند، رحمت و مغفرت اخروی نیز به صورت شفاعت جلوهگر میشود و هر كس به قدر شایستگی از آن بهره میبرد
(4).

 بنابراین میتوان گفت:
«شفاعت، همان مغفرت الهی است كه وقتی به خداوند - كه منبع و صاحب خیرها و رحمتها است - نسبت داده میشود، با نام «مغفرت» خوانده میشود و هنگامی كه به وسائط و مجاری رحمتمنسوب میگردد، نام «شفاعت» به خود میگیرد»
(5)
.
افزون بر این، برخورداری بندگانِ برگزیده خداوند از مقام شفاعت، نوعی تكریم و گرامیداشت آنان به حساب میآید
(6) و گنهكاران را به برقراری رابطهای معنوی با آنان ترغیب مینماید.
سخن را با بیان حدیثی از پیامبر گرامی اسلامصلی الله علیه وآله، كه در منابع اهل سنت آمده است، به پایان میبریم. بر اساس این حدیث، رحمت بیكران الهی به حدّی است كه پس از آنكه پیامبران و فرشتگان و مؤمنان، به شفاعت پرداختند و هر یك به تناسب مقام خود، افرادی از گناهكاران را از عذاب رهانیدند، این خطاب الهی به گوش میرسد: «هنوز شفاعت من برجا است»
(7). بنا بر این مسئله رحمت الهی، نه تنها با شفاعت اولیاء نا سازگار نیست ،بلكه شفاعت آنان خود جلوه از رحمت بیكران خداوندی است.


پاورقی:

1. طباطبایی، سید محمد حسین، تفسیر المیزان، ج 1، ص 242 - 244.
2. عدل الهی، ص 281 - 282 و منشور جاوید، ج 8، ص 112 - 113.
3. طه: 109 ترجمه از خرمشاهی.
4. عدل الهی، ص 278. و منشور جاوید، ج 8، ص 75 و ص 113.
5. عدل الهی، ص 279.
6. منشور جاوید، ج 8، ص 76.
7. همان، ص 158. و به نقل از صحیح بخاری، ج 9، ص 160 و مسند احمد، ج 3، ص 94.




 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر